บทที่ 39 รอดตายจากคุกใต้ดิน

มิราแค่นหัวเราะในลำคอ หญิงสาวค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ แม้ร่างกายจะโอนเอนจากพิษไข้ แต่รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมากลับทำเอาคนมองขวัญผวา 

เธอใช้ปลายเท้าเขี่ยโถดินเผาที่ปิดทับด้วยถาดไม้ตรงมุมห้อง

ครืด... 

โถใบนั้นกลิ้งหลุนๆ มาหยุดอยู่แทบเท้าของลายลาพอดิบพอดี ก่อนที่ก้อนหินและถาดไม้ที่ปิดปากโถจะขยับหลุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ